Okul Fobisini Yenmenin Yolları

Okulların eğitim öğretime başlamasıyla birlikte okula yeni başlayanlar için ilk kez okullu olmanın heyecanı ve sevinci yaşanmaktadır. Fakat bazı ailelerin çocukları okula başlayacak olmanın tedirginliği ve korkusu içindeler.Korkular diğer duygular gibi hayatımızın bir parçasıdır. Normal korkular yetişkinlerde olduğu gibi çocuklar içinde dış dünya ile uyum  sağlamanın bir yoludur. Ancak çevreye uyum sağlamaya engel teşkil eden korkularda mevcuttur. Bunlardan biriside birçok aileyi çocuklarının geleceği ile ilgili endişelendiren okul korkusudur.

Okulu fobisi, çocuğun artan endişe sebebiyle ısrarlı bir biçimde okula gitmek istememesi ve okula karşı son derece isteksiz ve ilgisiz görünmesidir.

Okul fobisinde çocukta çeşitli derecelerde psiko-somatik kökenli şikayetler görülür.Bunlar mide bulantısı,kusma,baş dönmesi şeklinde bedensel şikayetlerdir.Bu şikayetler genelde sabahları okula gitmeden önce görülür.Okula gitme konusunda yapılan zorlamalar karşısında endişe duyar ve panikler.Zorlamalar dayanamayıp okula geldiğinde sınıf ortamında pasif,utangaç,ve içine kapanık davranır ve yaşadığı huzursuzluktan dolayı okulda duramaz ve eve gelir.Bedensel yakınmalar devam ederken okula gönderilmeyeceği belirtilirse tüm şikayetleri ortadan kalkar.

Okul korkusunun ve okula gitmek istemeyişinin sebepleri arasında çocuğun aile içi psikolojik yaşantılarının önemli bir etkisi vardır.Bu korkuyu oluşturan temel etkenlerin başında aşırı derecede anneden ayrılık endişesi yatar.Çocuk annenin yaklaşımlarında ötürü bağımlı hale gelmiştir.Anne, çocuğun hayatının ilk yıllarında himayeci bir tavır sergilemiştir.Anne çocuğuna bağlılıktan ziyade çocuğuna aşırı bağımlıdır.Çocuğun tüm ihtiyaçlarını itina ile yapar.Gözünün önünden ayrılmasını istemez.Yanında olmadığında kendisini yalnız hisseder.Sokakta oynamasından  komşuya gitmesinden endişe duyar. Annenin bu yaklaşımlarında dolayı çocuk kendine güveni olmayan annesi yanında değilken kendini güçsüz hisseden bağımlı bir kişiliğe dönüşmüştür.Anne çocuk arasında bu ilişki çocuğun okula başlamasına önemli ölçüde engel oluşturur.Nitekim çocuk kozadan suni müdahale ile çıkartılan kelebek gibi okul hayatına başlamak için gerekli donanımı gücü kendisinde bulamamaktadır.

Bu belirttiğimiz etkenle birlikte çocuğun okul ve ev yaşantısına ilişkin endişeye sebep olan şu hususlarda okul korkusunun başlamasında etkendir.

·        Kavgalı bir ev ortamı

·        Anne babanın boşanması

·        Okulda öğretmenin olumsuz yaklaşımı

·        Aileden birinin ölümü

·        Okulda fiziksel olarak tehdit edici birilerinin olması

Okul fobisiyle ilgili tecrübeler bize şu sonucu vermiştir. Problem ne kadar erken tespit edilir ve gerekli önlemler alınırsa kısa sürede olumlu sonuçlar alınır. Eğer kendiliğinden geçer tarzında bir yaklaşım benimsenirse okul fobisi kronikleşir ve ergenlik dönemine kadar uzanan ciddi psikolojik sorunların ortaya çıkmasına sebep olabilir.

            Okul korkusu ile ailenin yaklaşımı arasında büyük bir paralellik olduğunu belirttim. Dolayısıyla okul korkusu sadece çocuktan kaynaklanan bir durum değildir. Anne baba okul korkusunun ortaya çıkmasında kendi yaklaşımlarının da etkisinin olduğunu kabul etmeli  ve çocuğa doğru yaklaşım biçimlerini öğrenmelidir.

Okula gitme konusunda kararlı olunmalıdır. Okuldan uzak kalmaması sağlanmalıdır. Evde kalma zamanı uzadıkça okula dönüş o ölçüde zorlaşacaktır. Nitekim çocuğun okula götürülmesi çözümün yarısıdır.

Çocuk okula götürüldüğünde kendisini iyi hissedene kadar annesi bir süre sınıfta durabilir. Sonrasında okul bahçesinde beklenilir ve ilerleyen zamanlarda sadece okul bahçesine bırakılıp eve dönülebilir. Bu yöntemle aşamalı olarak okul korkusu yenilir ve okula alışması sağlanabilir.

            Anne baba, çocuğun sınıf öğretmeni ve okul rehber öğretmeniyle mevcut durumu görüşmelidir ve çocuğun okula geri dönmesini sağlayıcı bir plan geliştirilmelidir.

Anne baba çocuğuyla okul korkusu hakkında konuşmalıdır. Kendisini çocuğun yerine koyarak endişesini anlamaya çalışmalıdır. Tehdit edici, suçlayıcı, küçük düşürücü ifadelerden kaçınmalıdır ve bu durumun başka çocuklarda da görülebildiği, geçici bir durum olduğu ve bu sıkıntının aşılabileceği izah edilmelidir. Çocuğun sıkıntısı paylaşıldığında anlaşıldığı hissettirildiğinde rahatladığı görülecektir.

Çocuğun diğer arkadaşlarıyla etkiletişimi arttırılmalıdır.

Aile içi vedalaşmalar kısa tutulmalıdır. Böylece ayrılıkların doğal bir durum olduğu yansıtılmış olur.

Sınıf öğretmeni sınıf içinde ve dışında çocukla sıcak bir ilişki kurarak çocuğun anneden ayrılma sıkıntısını ve okula karşı duyduğu korkuları azaltabilir. Öğretmen, çocuğun arkadaşlık kurmasını sağlayarak, çocuğu rahatsız edici faktörleri engelleyerek okula alışmasını sağlayacaktır.

Email (Üyeler adresinizi göremez)

İsim

Başlık

Yorum

Gönder